ons gerda

Ons Gerda, op de foto hieronder aan de meest rechterzijde te bewonderen, is nogal een lekkerbekske, en zoals men in de West-Vlaanders pleegt te zeggen, een fretzakske. Mrs Ed beweert dat ze deze eigenschap van mijne kant mee heeft, hetgeen ik alleen maar ten zeerste kan betwisten, maar bon soit…

Deze week zaten we plots zonder kattenvoer in huis. En dus zaten ons drie musketiers een hele nacht en een hele dag op droog zaad. Toen ik ’s avonds na het werk thuiskwam met een volle zak kattenbrokjes (van Whiskas, met tonijn, dat eten ze graag al hebben ze dan wel een stinkybek), werd ik dan ook door ons drie kattenbeesten verwelkomd met een luidruchtig miauwconcert. Vooral ons Gerda was zo enthousiast dat ik haar per ongeluk wel twee keer door de kamer heb gekeild doordat ze vlak voor mijn voet kwam lopen… Tja, het hield haar alleszins niet tegen om terug te komen, want ik heb nog es op haar poot getrapt ook terwijl ik naar de kattenbak liep om hun bakje vol te gieten.

Zodra hun etensbak gevuld was, begonnen ze alle drie te eten, Einstein en Dame Jeanne, rustig en gecontroleerd, maar ons Gerda vloog op die brokken, en leek alles gewoon naar binnen te slokken zonder knabbelen! Net alsof ze vijf dagen niets meer had gekregen! Ze is ook zeker nog een tiental minuten langer aan het munchen geweest dan de andere twee, en waggelde nadien als een plompe koe (een heel klein dik koetje dan weliswaar!) naar de zetel, waar ze zich met een zucht neerplofte.

Een half uur ging voorbij toen ik plots vreemde geluiden hoorde vanuit onze salon. Snel stond ik op om te gaan zien wat er gaande was. Drie keer had ze al overgegeven en nummer vier was on the way! In de zetel lag een grote hoop kattenkorrels – op lichaamstemperatuur – te dampen, nauwelijks beknabbeld! Op de grond naast de zetel, nog een grote hoop! En de derde hoop, was intussen al maar een heel klein hoopje meer, want onze Ludo was er smakelijk van aan het eten!
Echt waar! Gortig dat da was! Ge kunt het je nie inbeelden!
Ik onmiddellijk in actie, hond weghalen van bij “al dat lekkers”, keukenrol in de aanslag en de meeste derrie opruimen. Schiet ik dan wel niet met mijn vinger door dat papiertje zekers! Recht in die lauwe smurrie! ETTE!
Bijna, echt op een haar in mijn keel na, lag er nog een hoopje bij. Al vrees ik of de Ludo graag mandarijnerestjes ging gegeten hebben… (*kokhalst opnieuw bij de wansmakelijke gedachte*)

ed x

mooie vrouwen met dikke borsten

Vandaag is iemand op mijn blogje terecht gekomen die op zoek was naar het volgende:

“escort mooie vrouwen met dikke borsten”

Hoe die vent instinctief toch wist dat hij bij mij aan het goeie adres was, chapeau zeg! Alleen heeft ie zijn woorden een ietsie pietsie door elkaar gehaspeld… Had hij nu toch maar geschreven “dikke vrouwen met mooie borsten”, dan was het instant bingo!

Alleen is de otto van Ed geen Escort, maar wel een VW, maar ja, wie valt nu over zo’n detailke?

“the fallen ed-donna with the big boobies” by Van Clomp x

heavy stuff

Wiskunde. ‘t Is het enige vak in mijn opleiding waar ik zulke gemengde gevoelens over heb.

Dat komt omdat het één van de weinige vakken is waar ik helemaal in verdiept kan geraken. Als in een soort trance maak ik mijn oefeningen, en geraak ik helemaal in de ban van de cijfertjes. Wanneer ik wiskundeoefeningen maak, is mijn brein on the move, alles binnenin is aan het werken, onzichtbare brugjes worden gelegd in mijn hersenen, het leert abstracte dingen te begrijpen waar geen zinnig mens iets van hoort te begrijpen…

Het is ook het enige vak, in de drieënhalf jaar dat ik aan het studeren ben, waar ik ’s nachts over droom. In mijn dromen ben ik bezig met zware verwerkingsprocessen van alle determinanten, diagonaalmatrices en eerste-, tweede- en derdegraadsvergelijkingen die ik de avond voordien heb bestudeerd. De hele nacht ben ik in de weer met het recht trekken van krommen, het krommen van rechten. ’s Ochtends word ik wakker en ik herinner mij wat ik gedroomd heb. Vreselijk! Lang leve de droom die ik niet onthoud…

Anderszijds kan ik ook enorm gefrustreerd geraken als ik een avond aan het zoeken ben hoe een bepaalde oefening in zijn werk gaat, dat ik het dan nóg soms nie door heb… Ik denk dat dat wel één van de grootste nadelen is van een opleiding via afstandsonderwijs. Het gemis om uitleg te krijgen in de klas, met de leraar voor je neus.

Nu ja, ik mag nie klagen… Ondanks het feit dat ik het grootste deel van mijn tijd nauwelijks weet waarmee ik bezig ben, slaag ik er wel in om voor dit vak behoorlijke cijfers te halen, en is het voor mij het vak waarop ik mij het beste kan concentreren.
Laat ons hopen dat het ook dit jaar geen struikelblok zal worden! Ik heb nog welgeteld tot 15 januari om ervoor te zorgen dat ik nog 170 pagina’s in mijn hoofd krijg.

Jippie!
Zucht!

ed x

de gevoelige ziele-stok

Ik weet inmiddels al niet meer wie er eerst mee is begonnen, maar dit is mijn zakdoeken-top-vijf. In willekeurige volgorde…

Huiver ende beef. Dit stuk komt uit de film Requiem for a dream. Zelden heeft een film mij meer dan tien minuten starend naar het scherm achtergelaten. Deze film wel. Ik vond en vind het tot op vandaag nog steeds één van de meest beklijvende films die ooit werden gemaakt.

Iris van The Goo Goo Dolls. Alweer uit een film. Ik begin zo te denken dat wanneer ik veel bleit in een film, ik dat liedje dan ook ga associëren met mijn bleitgedrag… Hmm… Gelijk hoe, gebleit heb ik op het einde van City Of Angels. Een mooie hartverwarmende film trouwens voor wie ‘m nog niet gezien heeft.

Uit dezelfde film (amai) komt het wondermooie In the Arms of an Angel van Sarah Mac-Klak-Clan. Kippenvel verzekerd.

Mmm Radiohead, ze maakten al zoveel pareltjes, maar deze krijgt mij keer op keer stil. Street Spirit.

Eels. Verdoeme die zijn stem gaat dwars door een mens. Vree schoon nummer.

Mooie Kate Nash schrijft mooie liedjes. En dit is misschien wel het mooiste dat ze tot nu toe heeft gebracht.

En deze vind ik ook zo mooi. Ik krijg er alweer kiekevel van…

Ooit schreef ik trouwens al een blogje met muziek die ik graag op mijn begrafenis zou laten horen, die horen ook nog steeds in dit rijtje thuis.

En als je me nu wilt excuseren, ik ga even een bleiterke doen.

ed x

B & E

Sesamstraat. Ze zijn weer helemaal in momenteel, want het kinderprogramma bestaat intussen maar liefst veertig jaar. Veertig jaar biegot! Ik denk dat de meesten onder ons letterlijk groot zijn geworden met de sketchkes van Bert en Ernie en Pien en Sien en Tommie en Ieniemienie en uiteraard het koekiemonster!

Ik weet niet of dit nu een beetje abnormaal is van mij, maar ik vind Bert en Ernie echt vree grappig.
En omdat ze wel meer leuke sketchkes hadden dan alleen maar “er zit een banaan in je oor”, heb ik hier dees gevonden… Hilarisch!

ed x

Have a nice day!

‘t is stil in huis.
Einstein doet nog een dutje op mijn stubru-dekentje bovenop de centrale verwarming, die ik voor de gelegenheid dan ook maar eventjes heb aangezet. Op de koelkast ligt ons Dame Jeanne. Ze snoezelt met één oog dicht, haar ander oog houdt de omgeving in de gaten. Ze mag immers geen kans laten voorbij gaan om haar onderdanen te controleren en zonodig te corrigeren. Ons Gerda wilde naar buiten. Ik vermoed dat het verse regenwater hier wel voor iets zal tussen zitten. Ze houdt van fris vers water ons Gerda. Don’t we all?
Onze Ludo ligt voor de kachel op zijn mat. Hij knaagt op een stokje dat daarnet de weg naar de kachel niet had gevonden, en op de grond was gevallen.
‘t is stil in huis.
En ik?
Ik geniet van het geluid van de kachel die nu en dan knespert.
Ik geniet van het geluid van de regen, die buiten met bakken uit de lucht aan het vallen is.
Ik geniet van de warmte die zich in de kamer vult, voelbare aangename warmte.
Ik geniet omdat ik weet dat Mrs Ed in ons bedje nog een zaterdagochtenddutje aan het doen is. Ze sliep zo rustig toen ik opstond deze morgen.
Ik geniet omdat ik gisteren een leuke avond had, ondanks het afgelaste concert van The Gossip.
Ik geniet van de rust, van de stilte.
Mooi toch hoe een mens soms van hele gewone, kleine dingen kan genieten.
Ik wens u allen een mooie dag toe, waarin u even tijd vindt om ook te genieten.
Van iets.
Van niets.
Van alles.

ed x

ja lap!

Twee minuutjes had ik ‘m laten liggen.
Twee minuutjes was ik naar boven gegaan.
Twee minuutjes zonder supervisie in de salon
Toen ik terug beneden was lag ie in de zetel.
Dat mag niet, maar is geen ramp.
Omdat ik ‘m niet aan had, zag ik dus ook niet direct waar ie op aan het knagen was.
Meneertje had mijn bril van het salontafeltje gepikt, en had zich gezellig in het zeteltje genesteld om es te proeven of mijn brilletje lekker was.
En ja hoor! Lekker!
Resultaat: mijn brilleglazen bezaaid met kleine kratertjes van kleine, jeukende, bijtgrage melktandjes

Twee minuutjes waren genoeg om te zorgen dat ik morgen Beth Ditto in stukjes en beetjes zal zien.
Of als een wuzzy bolleke als ik beslis om ‘m toch maar niet aan te doen…

Iemand een hondje? Hij is zo lief…

ed x

Waterzooi

Gisteren had Mrs Ed met de meter van onze Ludo afgesproken om te gaan wandelen met de honden aan zee. We spraken daar ter plaatse af. In Oostduinkerke, als je langs Sunparks bent gepasseerd, daar op het einde van de baan op den dijk. Tegen drieën daar.
Dus alzo geschiedde. We vertrokken thuis rond 14u, lekker weertje, het zonnetje scheen. Het beloofde goed te worden.
Tegen dat we Diksmuide gepasseerd waren, begon het steeds donkerder te worden, en werd onze otto al op gewelddadige manier door elkaar geschud door de harde windstoten.
“Oeie”, zei Mrs Ed, “dat ziet er niet goed uit.”
Niet goed bleek in ons geval nog een behoorlijke understatement.

Nog voor we uit onze otto waren gestapt, vielen de eerste kanjers van regendruppels op de ottoruit. Wij ons k-weetje aan en richting afspreekplaats.
Tegen dat we daar arriveerden, was ons broek al gezegend langs den achterkant, want de wind leek strak uit het binnenland te komen. Even rondzien waar de vrienden waren… Nergens te bespeuren.
Snel even schuilen in de tea-room op de hoek en de vrienden bellen om te horen waar ze zaten. “Ah we zijn hier een minuutje of tien te vroeg gearriveerd, en we zijn al wat verder op den dijk gewandeld”, klonk het.
“No problemo, dan komen we tegengewandeld”, reposteerde Mrs Ed. Dus wij onze koffie naar binnen geslokt, k-weetje weer aan en weer het hondenweertje in.
Heel den dijk hebben we afgewandeld naar rechts, tot we aan de pier arriveerden van Nieuwpoort, geen amigo’s. Intussen was zelfs mijn onderbroek al nat, en regende mijn k-wee binnen langs mijn kap. Grmpf…
Toch nog maar even bellen. Bleek dat zij naar Oostduinkerke zelf waren gereden, en dus niet langs Sunparks waren gepasseerd, waardoor we dus op de verkeerde dijk stonden te zoeken naar mekaar.
Tegen vier uur hadden we mekaar dan uiteindelijk wel te pakken. Vier kliedernatte mensen, met twee kliedernatte honden, die dan beslisten om toch nog maar tegare een wandelingske te maken, onder het motto “We zijn nu toch al nat!”
Het werd zowaar nog een leuke middag, waarbij de honden dolle pret hadden en wij ook, de weergoden trotserend…

ed x

Lezzy

Morgen is het de lezzy hoogdag van het jaar. Onze dag…
Sinds een paar jaar, en dan met name onder invloed van het alom populaire The L-Word, is men de lesbiennedag de L-day beginnen noemen. En morgen is’t weer van datte, the L-day in de Vooruit in Gent. Leuke workshops overdag, leuke party ’s avonds, women only of course. Niet dat we tegen de mannen zijn of zo, maar ge moet ne keer naar een lesbiennecafé gaan. Ge komt verdorie meer geile heteroventen tegen dan vrouwen (al dan niet lesbisch). Daarom alleen al vind ik het leuk dat de fuif op de lesbiennedag echt voor ladies only is. Even geen pottenkijkers, en dat mag je heel erg letterlijk nemen in dit geval. Je moet trouwens ook niet gaan denken dat er zich daar dan enorme orgieën afspelen hoor, ik vind de gemiddelde lesbofuif behoorlijk braaf eerlijk gezegd.

Nu ja, speciaal voor lesbiennedag, een filmpje over Lizzy, the lezzy. Hilarisch is dit lesbisch cartoonfiguurtje dat geen blad voor haar mond neemt. Ik kan het alvast heel erg smaken.
Alleen dat liedje al, om te gieren. Maar het blijft wel de rest van de dag in je hoofd rondspoken. U weze gewaarschuwd…

I’m Lizzy the lezzy and I like pussy

Hope you like it…?
ed x

Belgian rhythm stickie

Omdat ik ook heel veel Belgische liedjes heel graag hoor, wil ik hier dus graag nog een vervolg aan breien.
My Belgian top 5, behoeft weinig commentaar, gewoon stuk voor stuk vree schoon liekes…

Admiral Freebee – Oh Darkness
den admiraal rules!

Absynthe Minded – My heroics, part one
Opgepast. Dit is geen vrolijk lied, maar o zo schoon…

Flip Kowlier – Min Moaten
Min moaten, ik zie junder wok geirne! ge zoe vo minder sentimenteel begun doen me zuk ‘n liedje… skwone gedoan Flipke!

K’s Choice (& Skin) – Not An Addict
zou ze toen al geweten hebben dat ze lesbisch was? met Skin op het podium mogen staan…? ‘k peis het wel hoor…

Milow – You don’t know
meezinger van formaat!

ed x