doodle
april 14, 2009
Maar sedert ik dus geen hond meer heb, doe ik het niet meer. Ik zie geen reden om helemaal alleen zonder hond het park bij nachte te betreden. Dat zou haast hetzelfde betekenen als rondlopen met een bordje “violez-moi”, want als ik een “verkracht mij” bordje zou meezeulen, zou geen parkmens verstaan wat ik bedoel…
Maar… we zijn dus in blijde verwachting. We staan al enkele maanden op een wachtlijst voor een nieuwe hond… Een labradoodle dan nog wel! We wilden beiden een hond die niet zou ruien. Onze vorige hond was een retriever, en boy o boy verloor hij haar! 6 maanden na zijn dood vinden we nog steeds overal hondenhaartjes verstopt in hoekjes en kantjes, en op onze kleren… Dus een hond die niet verhaart… Keuze wordt al flink beperkt.
Mrs Ed wilde een poedel, want die zijn slim en verharen niet… Maar echt, een poedel??? Schrikwekkende beelden flitsten door mijn hoofd van pomponbeesten in vreemde kleuren…
Pfffffffffffff. Ik moet wel het vaakst met dat beest gaan wandelen é! zodoende: Eddiaans veto! Dan nog liever geen hond. En dus is Mrs Ed op zoek gegaan naar een passend alternatief. En dat werd een labradoodle. Kruising tussen labrador en … poedel.
We staan momenteel nummer 9 op de wachtlijst, maar kregen net te horen dat er zowaar 11 pupjes zijn geboren uit 1 nest, waardoor het aardig kan opschieten. in principe zouden wij dus zeker bij het volgend nest onze gading moeten vinden.
Dit zijn alvast de mama en de papa, twee medium sized labradoodles :
mama Freya :
en papa Michelangelo:
en dit zijn de puppies uit het huidige nest: aren’t they just the cutest?
De onze wordt dus ook zo’n chocoladekleurig manneke!
ed x
