Bongo

Jullie weten het wellicht wel, of misschien ook niet, maar ik ben zopas van job veranderd. Van mijn collega’s kreeg ik een bongobon Honden Welkom, waarmee we met de hond mee, een avondje konden gaan hotelieren in een hotel ergens in Belgie of omstreken. Ik was er zo content mee dat we beslist hebben om er direct gebruik van te maken ook. We bladerden in het boekje, tot Mrs Ed plots met een leuk idee op de proppen kwam: “Waarom parkeren we onze auto niet ergens rond Wervik of zo, en wandelen we dan te voet langs den binnen tot in Ieper? Het Novotel staat toch ook in da boekske?”
Warempel, dat Novotel stond ook in da boekske… Ik voelde mijn kuiten al wat gespannen worden, maar toen bleek dat het dus tweemaal om een tocht van een goeie 14 kilometer ging gaan, en toen bovendien duidelijk werd dat Frank voor vrijdag en zaterdag nog schoon weer voorspelde, was het verdict snel gevallen. Ik belde het Novotel en maakte de reservatie. Wat klonk dat op een vreemde manier vertrouwd in mijn oren , jaja, twee personen en een hondje, met een bongobon “Honden welkom”. Nog even bevestigen via de website van bongo en ‘t was in de sjakosj!

Vrijdagmiddag zijn we dan vertrokken, met den otto naar Kruiseke, alwaar we een parkingplekske vonden onder de kerketorre, lekker makkelijk moesten we ‘s anderendaags niet goed meer weten waar we precies geparkeerd hadden… De Ludo uit den otto gehaald en hup met de beentjes. En echt, Frank had niet gelogen. Het was zalig weer die vrijdag. We liepen door ons schone westvlaamse landschap, met curieuze koeien, en dartele paarden (allemaal grote honden voor onzen kleine hond), met wel duizend bloemen die allemaal prachtig in bloei stonden. We stopten in het bruinste café van Zandvoorde, voor nen lekkeren koffie – allez, een filterkaffietje, mo ‘t heeft toch gesmaakt, en daarna vervolgden we onze weg.

Tegen te zessen waren we er, in Ieper! De hond zijn tong hing bijna op de grond toen we het hotel binnenwandelden. “Hello, can I help you”, vroeg de receptioniste. “Yes you can!”, antwoordde ik met een stiff upperlip, waarna ik toch maar in het Nederlands vervolgde. Het madamke achter de balie wist niet goed of ze het grappig moest vinden of wat, maar Mrs Ed en ikzelf hadden de meeste leute van de wereld. Het acuut suikergebrek na een hele middag flink stappen, kan ook aan die basis van ons slap gevoel voor humor gelegen hebben natuurlijk.

Eens boven besloten we om eerst even te gaan relaxen, want Mrs Ed had gelezen dat er een hammam was bij de fitnessruimte. Wij daar naartoe. Man man man, haja, ‘t was een stoombad hé… daarmee is ook alles gezegd, de volgende keer neem ik zelf wat eucalyptus mee om voor de goeie geur te zorgen Maar ‘t stoomde gelijk ne fluitketel op volle toeren! En als we nog wat in elkaars richting bliezen, kon je den anderen biekans verbranden van de hitte hihihi, machtig! Hilariteit alom!

Terug op de kamer, rap nog een douchke genomen en dan gaan eten op de markt in Ieper, allemaal supergezellig!
De Ludo was ook echt een voorbeeldige hond, waarschijnlijk omdat hij een beetje uitgeput was van zijn grote wandeling

Eens we dan terug op de kamer waren, wilde Mrs Ed graag nog een uitgebreid badje nemen.

En ton gebeurde het.

Toen ze gedaan had met haar bad, trok ze de stop uit het afvoerputje, en toen kwam het.
Het water…

Al het afvoerwater stroomde langs alle kanten de badkamer binnen, tesamen met vreemdkleurige substanties die verschrikkelijk gruwelijk geurden!! Zodra ze de stop er terug in stak, stopte ook het afvalwater met overstromen. Ze stond zij daar in haar pietjeblootje in een bad waar ze niet meer uit kon omdat ze dan echt in str…water ging stappen! Na enige aarzeling, trok ze nog es de stop eruit, mo mannekes ‘t was direct weer van datte! De stop er weer in gestoken, handdoeken rond gelegd om het meeste vuil water weg te doen en het bad uit:-)

Ik ben dan toch maar voorzichtigskes naar de balie gewandeld om dat even te gaan melden, da madamke schrok zich een ongeluk en geneerde haar immens (sounds familiar???? hahaha)
Een nieuw kamernummer én twee compensatiedrankjes rijker (jippie, more than I bargained for!), mocht ik weer naar boven en konden we uit onze beerputkamer en naar een vers welriekend kamerke, waar we wijselijk ver weg bleven van het badwater!

ed x