Sorry a tutti

Last post: 19/04/2011.
In Ieper doen ze dat niet hoor, zo lang wachten om nog eens van zich te laten horen. A neen, die mensen staan elke dag trouw op post om hun last post te laten horen.
Maar ik ben niet van Ieper, en ik heb dus wel zo lang gewacht.

Al dagen aan een stuk is mijn Mrs Ed mijn blog aan het herlezen. “Van pure armoe”, zoals ze – behoorlijk theatraal als je het mij vraagt – om de haverklap doorsteekt, “want gij laat al je lezers gewoon in de kou staan”. Om de haverklap hoor ik haar lachen, soms gesmoord, soms grinnikend en ook soms echt luid en hartelijk. Dat deed me deugd.

En nu voel ik me dus superschuldig en zie ik mij dus bij deze genoodzaakt om mij te verontschuldigen voor mijn verwaarlozing.
Diezelfde verwaarlozing die er dus voor heeft gezorgd dat ik dit jaar ook de Secret Santa aan mij heb voorbij laten gaan, sorry Tessje, ik heb dus wel watertandend aan de zijlijn staan kijken, en heb ook stillekes binnensmonds zitten foeteren dat ik niet heb meegedaan, terwijl ik er stiekem wel veel zin in had.