geen woorden maar daden

september 29, 2009

Oké gastjes, ik weet dat het nog een beetje vroeg is om al aan kerstmis en de kerstman en sneeuw en kadootjes te denken, maar doe het toch al maar een beetje.

Tess kwam namelijk met het schitterende initiatief af om dit jaar de kerst naar blogland te brengen, en gezien ik nogal een sucker for a (white) christmas ben, en nog een grotere sucker for christmas presentjes, vind ik dat we zo massaal mogelijk moeten meespelen…

Vandaar: klik
http://tessvdm.wordpress.com/2009/09/27/secret-santa/ geef uw mening en nog veel liever, doe gewoon mee!

Doen!

ed x

Advertenties

ik was 18 in 1992

september 29, 2009

En daarmee toon ik al direct dat ik niet echt goed kan rekenen, want ik was pas zestien in ’92. Zestien en helemaal in de ban van techno. Jip, ik was nog één van die echte in mijn jonge jaren, die hardcore uitgaanders die alle dancings afschuimden van vrijdagavond tot zondagavond, en als het even kon ook nog de maandag eraan breide. Illustere en beruchte discotheken als At The Villa, Boccaccio, Cheops, Balmoral, Cirao, Cherry Moon, Ed was er kind aan huis.

Dat we ons hierbij op tijd en stond van vreemde substanties voorzagen om dat allemaal vol te houden, zal u dan ook niet verbazen. In die tijd was er ook haast niemand die wist wat de geur van een jointje was, dus dat viel dan ook alweer goed mee. Maar aan de stand van mijn ogen kon mijn moeder wel aflezen dat ik toch wel iets aan het mispeuteren was, hetgeen dan ook de nodige relletjes veroorzaakte thuis.

Wij – mijn even scheef lopende vrienden van toen die tijd en ikzelf – moeten alleszins niet meer terugkeren om nog wat te experimenteren. Want dat hoor je toch ook wel geregeld hé, mensen die dan vijfendertig of veertig jaar worden, en dan plots tot de ontdekking komen dat ze in hun jeugd gewoon veel te weinig geëxperimenteerd hebben, waardoor ze dan als halve gekken beginnen uit te gaan en zo, met alle gevolgen van dien!
Neeneen, ik heb bij al die dingen iets van “been there, done that” en zo hoort het ook! Al wat je gedaan hebt in je jonge jaren, hoef je niet zo nodig te herhalen als je dan groot en volwassen bent.

En uiteindelijk is het met Edje toch nog allemaal wel goed gekomen, al kan het geluid van sommige deuntjes mij toch nog haast in hogere sferen krijgen, zomaar, zonder dat ik er iets voor door mijn neus moet sleuren…

My all time favourite techno deuntje…

Of als het iets steviger mag zijn…
Yiehaaa!

En zo kan ik er nog wel een paar op u afsturen 🙂
Jeugdnostalgie!

wast-ed x

oeie

september 27, 2009

Mrs Ed heeft zo de slechte gewoonte om, terwijl ik aan het studeren ben, op haar dooie akkertje te kijken naar de meest obscure tv-programma’s die je je maar kunt inbeelden. Ik hoor haar dan plots dingen mompelen als “Moch…” of “Mor allez…” of “Amai!” of nog “’t is toch nooit geen woar zekers…”

Als ik dan hoor waar ze naar aan het kijken is, en ik merk dat weer zo’n programma als “Mystery Diagnosis” (sidder en beef…) of “Trauma Centrum” of nog erger “Medisch Dossier” is, dan beginnen mijn alarmtoeters en -bellen te rinkelen…

Want dan heeft mijn Mrs Ed plots 30 van die ziekten opgelopen, gewoon zomaar, als zijn ze dwars door de tv, via mysterieuze stralingen, tot onder mijn madam haar vel en in haar ranke lichaampje geraakt. Ze vertoont dan ook steevast de ernstigste symptomen van deze mysterieuze ziekten. Symptomen die ze 10 minuten ervoor nog helemaal niet vertoonde… Heel bizar allemaal. Ik vermoed dat er duistere krachten aan het werk zijn ten huize Ed.

de zwarte kruipt uit den tvMeer nog, ik verdenk er die vervloekte “zwarte” van dat ze die ziektes door den tv naar Mrs Ed stuurt. Haja, het mens (allez ja… mens…) kan zomaar uit den tv kruipen, dus dan zal ze dat ook wel kunnen zeker?

Ik weet dan ook dat ik na zo’n programma zeker als opvangcentrum “rescu-Ed” zal mogen optreden.
“Maar baneen keppietje, ge hebt gij geen onopereerbare hersentumor. Met een dafalganneke zal die hoofdpijn vanzelf wel weer over gaan.”
“Maar baneen schatteke, der zal vast geen vleesetende bacterie in dat kleine skribbelke gekropen zijn waardoor je straks met huid en haar en al je ingewanden zult verslonden worden.”
“Maar baneen lieveke, ge zult echt geen gekke-koeien-ziekte krijgen door het lekkere biefstukje dat je daarstraks hebt gegeten…”

En soms, heel soms, neemt mijn kwaadaardige kant het eventjes over, geheel ongewild(!) en zeg ik : “hmmm, die nekpijnen zouden inderdaad wel es kunnen wijzen op een ernstige vorm van kritieke hersenvliesontsteking hoor…”

kieken zonder kopOm dan te gieren van het lachen bij het aanzicht van mijn Mrs die in volle paniek door het huis begint te rennen als een kieken zonder kop.
Slecht é… Maar ik kan het soms niet laten 🙂

ed x

Sjpieleraai

september 23, 2009

Geld maakt niet gelukkig zeggen ze.

Ik kan dat alleszins beamen, want zodra ik geld in mijn handen heb, geef ik het zo rap mogelijk weer uit! Ah ja, ik zou toch niet graag ongelukkig moeten zijn omdat ik er te veel zou hebben… En dan spendeer ik het nog het liefst aan onbenulligheden die mij dan heel erg tijdelijk superblij maken, maar die dan al snel ergens in een vergeten hoekje van “casa ed” belanden.

cleaning1Maar ook dat maakt mij dan eigenlijk op tijd en stond weer blij, want dan vind je plots weer al die onbenullige spulletjes terug terwijl je in een moment van pure waanzin eens je huis aan het kuisen bent. En ik kuis echt niet graag maar krijg geen kuisvrouw van Mrs Ed… Het mag pertank een lelijke zijn ook hoor… Ach ja, ik ben gewoon content met het gat in mijn handen (links en rechts zijn er even erg aan toe)

Mrs Ed daarentegen… Die is niet goed bezig zulle. Volgens mij doet zij verwoede pogingen om zwaar ongelukkig door het leven te gaan. Sparen dat die doet. Ze zegt dan wel dat ze dat moet doen ter compensatie van mijn “verspilzucht”, maar daar geloof ik niets van.
Ze wil gewoon heel graag chronisch ongelukkig worden omdat ze te veel geld heeft.

Tot voor kort was ze hierin ook altijd heel erg conservatiefjes. Spaarcentjes netjes in een gestopte sok (aja, want ge smijt een sok toch niet zomaar weg zeker, als je ze kunt stoppen en hergebruiken…)

Maar de laatste tijd doet ze zowaar zotte dingen met haar geld. Ik denk dat ze heel gelukkig gaat worden binnenkort.
Ze “speelt” namelijk sinds kort met een deeltje van haar spaarderkens “op de beurs”. En ik zie dat ze gelukkig wordt, ik zie het gewoon.

Ze heeft dus aandelen gekocht van god weet welk bedrijf (dat interesseert mij niet zo heel erg veel), en nu is dat bedrijf sedert de dag dat ze haar aandelen heeft gekocht, elke dag verlies aan het lijden. Mrs Ed is er zowaar supergelukkig mee, het kan niet anders. Elke dag kijkt ze naar de beurs, en naar haar aandeeltjes. En elke dag zie ik haar rood worden, en zie ik hoe ze op haar stoeltje heen en weer begint te wippen, waarschijnlijk van contentement, want elke dag heeft ze opnieuw handenvol geld uitgegeven, en ze moet er helemaal niets voor doen!

“Sjpieleraai”, noemde ze het toen ze haar aandelen kocht. Ze wilde eens wat anders doen, en ik heb gezegd, doe gij maar, het zal je vast gelukkig maken. En ze heeft het gedaan…

Ik verlang al tot ik vanavond naar huisje mag gaan en mag zien hoe gelukkig ze opnieuw zal zijn, rood van contentement want haar aandeeltjes zijn vandaag alweer een beetje gezakt…

ED20 x

tennis

september 23, 2009

Wat beleven we toch weer mooie tijden in ons kleine landje. Clijsters maakt haar comeback, om prompt de US Open op haar naam te schrijven. Janina Wickmayer speelt een schitterend parcours en geraakt op fantastische wijze in de halve finale van diezelfde US Open, en vandaag maakt Justine Hénin bekend dat ze er vanaf de Australian Open ook weer zal bij zijn. Mijn dag kan niet meer stuk (hij is dan ook al ei zo na gedaan…)

Justine Hénin, met het obligate petje, kwestie van te weten wat de voorkant is...

Justine Hénin, met het obligate petje om te weten wat haar voorkant is...

Ik ben al jaar en dag een grote tennisfan. Allez, ik zou liegen mocht ik zeggen dat het mannentennis mij echt kan bekoren. Maar dat vrouwentennis, yes siree, laat maar komen.
Het begon allemaal in mijn hormonale tienerjaren toen ik nog op de schoolbanken zat. Tijdens mijn zomerexamens waren we elke namiddag thuis om te studeren. Ik had de – weliswaar zeer slechte – gewoonte om te “studeren” beneden in de eetplaats, met de televisie aan. Zogezegd om een beetje achtergrondlawaai te hebben, want ik studeerde daar beter van… Jaja…

Vanaf 13u30, zodra mijn ouders naar het werk waren, vloog de tv op den brt, en keek young ed naar Roland Garros… En het liefst van al naar het lange benenwerk van Steffi Graf. Wat had dat mens mooie benen. Maar meer nog, wat kon ze tennissen 🙂

Those legs...

Those legs...

Ik weet niet of jullie ‘m nog herinneren of misschien ook niet, maar één van de eerste matchen die in mijn gedachten komt als ik aan Roland Garros denk, is de vrouwenfinale van 1999 tussen de jonge ambitieuze Martina Hingis en Steffi Graf.
De emoties, en vooral de frustraties van de jonge en toch wel arrogante Martina Hingis die bijna won, maar haar kansen verkeek op een fantastisch spelende Steffi Graf, schitterende beelden heeft het opgeleverd. Let vooral op haar onderhandse opslag (3:47) waardoor ze het voorgoed had verkorven bij het Franse publiek, iets wat het jonge meisje nooit meer heeft kunnen rechtzetten…

ed x

ochtendlijk geweld

september 17, 2009

Zoef…

“Neen!”

Hap…

“Néééééén!”

Miaaaaauuuw…

“LUDOOOO! NEEEEN!”

Zoef…

“GODVERDOMME! LUUUUUDOOOOO! GIJ HELLEHOND GIJ!”

Waf…

“En dan nog tegenspreken ook!”

Zoef waf zoef waf waf zoef waf waf waf MIAAAAUW…

ladies, gents,

Bij deze hebt u dus ook kennis gemaakt met ed’s nieuwe ochtendritueel. Ludo is des ochtends namelijk blij ende gelukkig dat hij uit zijn bench mag, en ons huishouden zal het geweten hebben…
Nu moet je weten dat ik nogal gesteld ben op mijn ochtendlijke rust. Ik ben ’s morgens vroeg zelden slechtgezind, maar nogal aan de trage kant om wakker te worden. En als er dan een kleine rosse pluchen beer van de ene kant van het huis naar de andere kant crosst, en passant de kat molesteert, een gat in je broek bijt op de terugweg, en dan rap weghuppelt als je hem achterna zit, dan begin ik plots al milde tekenen van ochtendhumeur te vertonen.

Helemaal gevaarlijk wordt het als het dan plots wel stil is… Want als het stil is, dan zit hij hoogstwaarschijnlijk aan de verboden vruchten… Verboden vruchten zoals daar zijn…

De kattenbak!
Men lope naar de kattenbak, en men neme een verse kattenkak omwenteld in een lekker jasje van geparfumeerde kattenbakvulling, men stoppe die in zijn bekje klein en fijn. En zo ziet monsieurtje er dan uit…kattenbakbekTja… Daar kun je dan toch niet boos op zijn é…

Of andere verboden gevaren…
laptopadapter
Nice… De Ludo had wat last van “den draad”.

puppylook
Maar dan kijkt hij je weer zo aan en tja… Dan smelt je toch weer hoor.

En als hij moe is, is hij zoooo lief, maar ooo zooo lief. Alleen die ochtenden hé, zucht!

ed x

verstand op nul

september 14, 2009

Goh, ik ben al een week zonder verstand aan het leven. Mo lastig da dat is…
Echt, mijn haar is zelfs al 3 tinten blonder geworden. Blijkbaar gaat dat vanzelf als je je verstand niet meer gebruikt… En dat terwijl ik anders toch echt niet blond ben hoor.
Ik kan op tévé ook geen enkel intelligent programma meer volgen. Noodgedwongen vul ik mijn avonden met adembenemende parels van programma’s als :

  • Boer zoekt vrouw. drie boeren zoeken een vrouw en één boerin zoekt ook er ook ene. ’t is da’k Dina Tersago wel een schoon kind vind, anders zou ik er niet naar kijken. En omdat mijn lesbische curieuzeneus wil weten of de boerinne van straat gaat geraken 🙂
  • K2 zoekt K3. Hilarische show, temeer omdat ze blijkbaar niet van hun idée-fixe af geraken dat die derde K per sé een blonde moet zijn… ’t zijn precies spitting images van de weggelopen K… Wij hebben anders op het werk ook nog een K rondlopen, ze mogen ze direct komen halen wat mij betreft, dan ben ik daar ook weer vanaf. Al zou Mrs Boss waarschijnlijk beter in het plaatje passen, en met haar E-cup en verleiderlijke blik in haar ogen zouden de papa’s plots heel wat liever naar de shows gaan kijken…
  • UEFA Champions League. Omdat je toch echt licht mentaal gehandicapt moet zijn om naar een hoop overbetaalde kiekens te kijken die op gewelddadige manier een balleke achterna zitten.
  • Late Night Stars of Poker / Poker after Dark. Ik heb het al meerdere keren geprobeerd om de logica te vatten, op beide zenders dus zelfs, maar ik versta er dus nougaballen van. Echt. Ik zou ooit een spelletje strippoker moeten spelen, ik zit binnen de kortste keren in mijn eva! Maar niettemin, het entertainmentgehalte is heel hoog!
  • Familie. Nog steeds de moeder der zelfs-bewusteloos-kun-je-nog-volgen-soaps. Ik had het zeepje al 25 jaar niet meer gezien, en ik snap het plaatje nog steeds. Helemaal… Machtig afstompend!
  • The L Word. Heerlijkste feuilleton die ik ooit heb gezien (echt). Helemaal voor en door lesbiennes. Mét of zonder mijn volle verstand, I love it! Helaas zijn ze er na 6 seizoenen mee gestopt, maar in België zitten we nog maar aan de 5de reeks… Zeker kijken! Woensdagavond op 5tv…
  • Het Zesde Zintuig. Heerlijk meegaan in de duistere wereld van de zesde zintuigen, mediums, helderzienden en andere speciallekes die, begeleid door hun spirituele gidsen, plots Leo en Gaston zien in plaats van Vincent Van Gogh (hey, close enough, right?) maar die soms ook plots griezelig dicht bij de waarheid zitten. Verstand op… Inderdaad… I like it!
  • De 40. Ann Van Elsen, blond van binnen, maar zwart van buiten (en precies 2 dagen aan een stuk in coma gelegen op haar zonnebank) presenteert dit oerdegelijke, compleet ongrappige programma waarin ze de 40 meest “hilarische” situaties uit de doeken doet. Als je nog wakker bent na 40 filmpjes, heb je waarschijnlijk een overdosis red bull gedronken, en kun je het dus niet helpen… schitterend overbodig!
  • Hole in the Wall. Ik hou echt van Roosje Van Acker, echt, het is een schatje. Maar hier slaat ze toch wel even de bal verkeerd. Maar ach, ik vergeef het haar. Ze mag ook ne keer iets mis doen é… Eén om te vergeten…

Maar… Er is hoop onderweg. Vanaf morgen: ABSOLUTELY FABULOUS. Op Eén, na het late nieuws. En daar laat een mens desnoods toch uren slaap voor! De avonturen van Patsy en Eddie. Voor wie het nog nooit mocht gezien hebben, ’t is de moment!

Alvast een klein voorsmaakje…

Patsy at her best…

Ja ‘k weet het, ik kan niet kiezen… Ik ben dan ook een vrouw, zonder verstand, dat maakt het er niet makkelijker op…

whoohahahaha, zalig…
O help, ik kan niet beslissen welk ééntje ik online wil zetten…
Gewoon kijken dus, vanaf morgen!


ed x