I love Beth Ditto

mei 26, 2010

OOOOOOOWWWWW! Maandagavond was het dus zover! Beth Ditto en haar Gossip kwamen optreden in de stomende Hallen van Schaarbeek! Al van eind november hadden Mrs Ed en ikzelf hier naar uitgekeken, en eerlijk waar mensen, Gossip heeft ons niet ontgoocheld.
Beth kwam, zag en overwon onze harten moeiteloos. Ze startte haar avond met een uitgebreid sorry voor het afgelaste concert van een aantal maanden geleden, en toen wij begonnen te joelen zei ze meerdere keren “Merci beaucoup” (in alle mogelijke toonaarden 🙂 ) en een superschattig “Dankuwel”, hetgeen die avond nog vaak herhaald werd omdat er voor elk van haar nummers een daverend applaus werd gegeven.

Het was heet maandagavond, en Beth maakte de boel er alleen maar heter op! Ze weet als geen ander hoe ze de zaal moet opzwepen, en doet dit alles op een uiterst bescheiden en toegankelijke manier. We stonden op de tweede rij en konden Beth dus met al haar voluptueuze rondingen van heel dichtbij bewonderen. Als we zwaaiden als ze in onze buurt stond, dan mocht je rekenen op een brede glimlach en een enthousiaste wuifsessie van La Ditto, hetgeen haar alleen maar sympathieker maakt!

Voor mij is het duidelijk, I love Beth Ditto. Als ik dan één minpuntje moet zeggen, dan kan ik enkel melden dat ik het wat spijtig vond dat de rest van de band eigenlijk haast niet aan bod komt tijdens het optreden. Hannah, de drumster, werd wel eventjes opgevoerd om een liedje te helpen meezingen, maar Nathan de gitarist bleef de hele avond op de achtergrond… Maar Beth is zo alomtegenwoordig, en dit mag je zowel letterlijk als figuurlijk beschouwen, dat dit echt maar een detail is.

Meer van dat, graag!

Recensie en foto’s� Gossip Halles de Schaerbeek Brussel.

UPDATE:
Op speciaal verzoek van onze goede vriend Rob: Je hebt erom gevraagd, en als lesbienne kan ik niet anders dan dit nummer, dat vecht voor de rechten van alle gays in de wereld, uit te kiezen als laatste verzoeknummertje van Gossip. Heerlijke energie, ik blijf het een beregoed nummer vinden! (en daarmee is’t hoofdstuk Gossip weer voor eventjes afgesloten hoor :-))

B-eth x

Googlicious

mei 23, 2010

Of je er nu voor of tegen bent, iedereen moet toch gewoon erkennen dat Google toch wel een fantastisch product is.

Al jaren is het mijn nummer 1 zoekmachine, de laatste jaren zelfs bijna mijn enige zoekmachine. Ik heb ooit es efkes Bing (met de B van Bollocks!) geprobeerd, en ook wel es Yahoo (met de Y van Yikes!), maar niets gaat boven Google.

Bovendien vind ik het ook heel leuk dat ze nu en dan hun logo personaliseren als er belangrijke gebeurtenissen zijn op een bepaalde dag. Je kunt die google doodles, zoals ze genoemd worden, terugvinden op deze link http://www.google.com/logos/.

En hoewel ik nu en dan echt wel gek word door al dat gegoogle, remember this one, toch vond ik hun nieuwe vondst met het speelbare Pacman Google-logo echt het mooiste en leukste wat ze ooit hebben gebracht!

Als kind van de jaren tachtig ben ik met Pacman opgegroeid, en vind het tot op vandaag één van de beste arcadespelletjes die men ooit bedacht heeft.

Thumbs up Google dus! En laat maar komen die leuke interactieve logo’s!

ed x

Nog roddels?

mei 19, 2010

Beth Fucking Ditto! Need I say more?

Ik dacht het niet é… Schitterend herwerkte versie van het melige George Michael liedje!

ed x

Roddels?

mei 18, 2010

Haneen! Maar wel Gossip!
Maandag is het dan EINDELIJK zover! Beth Ditto en Gossip treden dan op in Brussel!
Vandaar de rest van de week elke dag een opwarmertje!
Jupla!

ed x

Ik ben dit blogpostje beginnen schrijven, niet wetend of ik het nog ga kunnen afwerken. Misschien haal ik het niet meer om het nog af te werken, en lig ik hier sebiet van mijn stokje.

Mijn Mrs Ed heeft namelijk ergens op het wereldwijdeweb gelezen dat je restjes zeep kunt smelten en er dan nieuwe zeep kunt van brouwen.

Kuch – Kuch

Uiteraard ligt het niet in haar aard om eerst een deftige handleiding te zoeken om te leren hoe ze dat dan best aanpakt. Haneen, ze heeft gewoon het eerste het beste pannetje op ons gasvuur gedropt en heeft dus alle zeepjes die we liggen hebben, in die pan gezwierd. In eerste instantie werd het pannetje au bain marie verwarmd, maar dat ging niet snel genoeg voor mijn ongeduldige wederhelft en dus werden de grove middelen bovengehaald en is het pannetje rechtstreeks op het gasbekken beland.

Kuch – aarggghhh – Kuch

As we speak hangt hier in ons huis een scherpe walm van de verdampte en licht aangebrande zeepgassen. Ademen is momenteel van ondergeschikt belang, zou je zo denken, en zelfs de overuren draaiende dampkap kan niet verhinderen dat ik steeds minder lucht heb om te asemen.

Kuch – Reutel – Aaarrrgggghhhh – Kuch

Weet niet…. hoelang nog?
Geen adem…
Ugh Ugh…
Vreselijke dampen…

Argh kuch…
moet publiceren…
misschien mijn laatste post!
Moet-verzenden-NU…

Ooooorghhhrrrr…

Vaarwel iedereen…
Ik ga mijn welriekende pijp aan maarten moeten geven vrees ik…

Hooft word geel erch eil… (ja ik weet dat het “hoofd wordt heel erg ijl” moet geschreven zijn, maar u moet zich inbeelden dat ik hier bijna het bijltje aan het leggen ben en dus niet goed meer kan denken!)

d-ed x

P.S. Mrs ed vindt dat ik zwaar overdrijf…

genant!

mei 11, 2010

Mo zeg nu heb ik iets genants meegemaakt.

Ik was vorige week mijn commissies (boodschappen dus) aan het doen op het middaguur. Ik parkeer me op de parking van de GB in de buurt en loop richting ingang.

Een mevrouw loopt voor mij, een sjaaltje nonchalant om haar schouders geslagen. Ik bekijk de achterfaçade van mijn voorgangster (wat heeft een mens anders te doen hé als je naar de ingang tjokt over een totaal oninteressante parkeerplaats) en zie plots het sjaaltje van haar schouders op de grond glijden.

De mevrouw heeft niets door en wandelt gewoon verder.

Een sterk gevoel weer nuttig te zijn op deze wereld overvalt me. Ik gris het sjalleke van de grond, en begin luid roepend “Mevrouw! Mevrouw!” achter haar aan te lopen.

De dame hoort blijkbaar niet zeer goed, want ik krijg geen reactie en besluit dan maar nog een tandje bij te steken. De sjaal voor me uit houdend, wapperend in de wind die mijn snelheid produceert, roep ik opnieuw “Mevrouw! Mevrouw! Uw sjaal!”, terwijl ik inmiddels al dicht bij haar ben genaderd.

Blijkbaar heeft mijn tweede poging meer succes, want benieuwd waar alle commotie vandaan komt, draait HIJ zich om en kijkt me met grote ogen aan. Mannekes, ik heb nog nooit zo snel gestopt met lopen. Door mijn abrupte stilstand zwiept de sjaal nog een beetje vooruit tot vlak voor ZIJN neus.
“Ewel jirre!”, floept uit mijn mond nog voor ik me kan bedwingen, en dan ik sta daar, een beetje schaapachtig te lachen…
“Hèhè, euh, jah, eum, hèh… ge waart uw sjalleke verloren…” stamel ik. Ik duw het sjaaltje in ZIJN handen, maak instant rechtsomkeer en loop snel weer richting mijn otto, nog voor ik de reactie van HEM afwacht.

Als ik er nu aan terugdenk, dan krijg ik nog steeds koude rillingen van de verontwaardigde blik in ZIJN ogen. Die mens was er niet content mee alleszins…

Trust me, veel genanter kan het in een mensenleven niet worden.

ed x

kruimeldief

mei 3, 2010

Stofzuigers en Ed, het zal nooit klikken, dat vertelde ik u al hier en een tijd later ook hier.

Om bovengemelde redenen wil ik dan ook geen kruimeldief in huis halen, al kreeg ik ‘m nog cadeau…

Waarom ik dan per sé zelf voor kruimeldief wil gaan spelen, het is mij eigenlijk ook een raadsel. Ja ge moet zo geen raar gezicht trekken zulle, ik ga het u expliqueren…

Ziet u, ’s ochtends eet ik soms es volkorentoastjes als ontbijt, en bij elke beet die ik neem, zuig ik met mijn mond, kruimeldiefsgewijs, rap de kruimels naar binnen, zodat er zo weinig mogelijk kruimels op mijn bord of op tafel zouden vallen.
Maar… elke keer als ik dus volkorentoastjes eet zo ’s morgens vroeg, dan arriveert er wel zo’n kruimelke heel fel in het verkeerde keelgat, waardoor ik moet hoesten en proesten en ik bijna mijn volkorentoastjes weer uitkots van miserie.

Weet u waarom iemand zulke stupide dingen doet als kruimels uit volkorentoasten dieven, alsjeblieft laat het mij weten.

Hebt u weet van een zelfhulpgroep om te leren hoe ik met dergelijke problemen kan omgaan, alsjeblieft laat het mij weten.

Klinkt dit verhaal u bekend in de oren en wil u graag zelf uw verhaal hierover kwijt, alsjeblieft laat het mij weten.
Gedeelde smart is halve smart…

Voelt u zich sterk aangegrepen door het lezen van deze bekentenis, en hebt het gevoel dat u hierover graag met iemand wil spreken, asjeblieft laat het mij weten.

Of bel naar tele-onthaal of zo…

ed x