Liefde is…

oktober 30, 2010

…bloedhete koffie opslurpen omdat je lief toevallig twee keer op de senseoknop had geduwd en het kopje dus meer dan boordevol was en madam het er niet vanonder het machien uit durfde te halen, maar toch ooooo zo veel zin had in een koffietje…

Waarna ik dus twintig minuten met mijn verbrande tong onder de koude kraan gehangen heb…

ed x

Advertenties

rumble in the jungle…

oktober 19, 2010

…wat zoveel wil zeggen als: gerommel in de achtertuin. Aangezien wij geen voortuin hebben, staat die prefix “achter-” daar eigenlijk compleet nutteloos maar da’s pure beeldspraak é, om mijn verhaal wat sappiger te maken…

Donderdagavond was ik, zoals ik wel eens pleeg te doen, in de zetel in slaap gevallen. Rond een uur of twee werd ik eindelijk wakker, omringd door katten en een hond. Ik wreef in mijn ogen, om min of meer wakker te worden, krabbelde recht, wat niet makkelijk was als er twee katten verspreid liggen op je lichaam, en besloot om toch eerst de hond nog even buiten te laten zodat hij een pieske kan doen. Ik opende de deur, en ons Gerda ging eerst naar buiten. Na enige aanmoediging van mijnentwege kreeg ik ook onze slaperige Ludo buiten. Hij schoot in de tuin weg en begon een blaftirade van jewelste. Ik had geen flauw idee wat er aan de hand was. Was hij ons Gerda aan het attaqueren? Had hij plots de kolder in de kop? Er zat toch geen indringer in onze tuin zeker??? Ik besloot – een beetje verschrikt – om snel het licht aan te doen in de tuin. En ja hoor, een rosse indringer was in de achtertuin geraakt, in de vorm van een rosse kater van één van de buren! Mijn hond werd compleet gek en was het hele gebuurte aan het wakkerblaffen. “godverdoeme”, mompelde ik tussen mijn tanden, terwijl ik naar buiten schuifelde op mijn sloffen, die dus absoluut niet tegen de nattigheid kunnen. Het zachtlederen zooltje was instant doorweekt, en zo glad als het maar kon worden!

Alsof hij zelf ook geschrokken was, kwam Ludo direct op mij afgestormd, en liep naar binnen, alwaar zijn tirade verderging, van de keuken stormde hij in de living, onderwijl blaffend tot hij er hees van werd…
Ik had intussen andere katjes te geselen. Die rosse van hiernaast MOEST opnieuw over onze binnentuin geraken, of het ging hier niet goed komen… Ik probeerde hem te benaderen, maar kreeg zo’n verschrikte blik dat ik wist dat het hopeloos was. Het beest was panisch van angst. Ons Gerda stond versteven van angst te kijken naar het hele schouwspel, en ik liep weg en weer als een kieken zonder kop dat op een bevroren meer moest lopen. De kater stormde op de muur af, en sprong zo hoog hij kon, maar ja, die raakte er niet over en was zich vast aan het bezeren. Dan probeerde hij zijn geluk in de bamboe, maar ook daar had hij niet veel geluk om op die muur te geraken… Veel geritsel, krakende bamboetakken en rondstuivende bamboebladeren, maar onze Rossen was geen panda… De bamboe hielp hem niet verder.

Ik haalde intussen de trapladder in de hoop dat hij zo op de muur ging geraken. Met mijn benen die alle kanten op zwierden omdat mijn savatjes zodanig glad waren, was dat allesbehalve een sinecure! Uiteindelijk slaagde ik erin om de ladder in de tuin, dicht tegen de muur te krijgen. Net op dat moment zie ik uit mijn ooghoek een rosse schim op onze muur voorbijschieten, en was het stil in de tuin. Hij was er op een of andere manier toch in geslaagd om op de muur te raken, ongetwijfeld veel sterker door de grote paniek die zich van hem meester had gemaakt.

Mijnen held was binnen nog steeds niet bekoeld, en liep nog altijd als een halve gek te blaffen. Ik schuifelde naar binnen, checkte voor ik binnenging of ik onderweg toch niet ergens een hondendoedelke van onze Ludo had gepast met mijn slofzooltje (gelukkig niet!) en probeerde dan onze Ludo en mezelf te bedaren. Mannekeslief, wat een avontuur zo midden de nacht. De buren waren vast allemaal wakker, en de adrenaline gierde door mijn nobele ad’ren, maar Operatie Rosse Kater was geslaagd…

Volgende keer probeer ik toch maar direct naar de bedstee te gaan, in plaats van in de zetel te blijven hangen…

ed x

dief in eigen rangen

oktober 15, 2010

Er zit een dief in ons huis! Een bruine kiekendief? Goh ja, zo zou je het misschien zelfs nog kunnen stellen? Althans toch wat het bruin betreft… Want “den dief” is niemand minder dan onze eigenste Ludo! Alleen was het geen kieken, maar wel een volledig pakje roomboter dat hij gediefd heeft! En niet alleen gediefd hé, hij heeft niet minder dan 250 gram roomboter opgegeten!
Het idee alleen doet me al een klein beetje kokhalzen…
Gisteravond moet het gebeurd zijn. Ik had een pistoleetje gegeten en daar had ik wat boter op gesmeerd. Toen ik na het eten nog wat ging verderwerken, heb ik het pakje boter (I know, stupid me) op het aanrecht laten liggen. Toen ik een half uurtje later opnieuw in de keuken kwam, zag ik dat hij met een papier aan het prutsen was. Ik ging kijken want met onze Ludo weet je maar nooit wat hij nu weer gepikt heeft. Ik kon nog net “Bachten de kupe” op het papiertje lezen. Ik keek naar het aanrecht. Noppes! Ik zocht overal naar het gele goud. Noppes. Wel zag ik onze Ludo parmantig in de zetel zitten met zijn bek donkerbruin van al het vet dat er nog aanhing, nonstop likkebaardend.
Nauwelijks een uur later vond ik het gele goud toch terug! En wel overal eigenlijk! Op de vloer, op ons mooi tapijt (!), op ons Gerda (!!!), en toen Ludo wat later toch nog enthousiast kwam aangerend, dus uiteindelijk ook op mijn schoenen… Alles wat Ludo had aangeraakt, was in goud veranderd. Allez, boter eigenlijk. Zure boter, want de maagsapjes hadden intussen hun werk gedaan.
Ik moet nooit geen roomboter meer hebben. Jakkes wat een vies goedje…

ed x

Ik ben er uit.
Al lang zelfs.
Voor mij speelt het absoluut geen rol meer.
Ik heb er volledig vrede mee.

Maar misschien zit u er nog in?
En vindt u het allemaal nog wel erg en griezelig en angstaanjagend?
En bent u bang voor de reactie van uw vrienden, uw familie of de mensen op de straat?

Come out of the closet!Voor al diegenen zoals u, die er nu nog helemaal in zitten, kom er uit!
Kom er uit en wees jezelf!
Kom er uit en word gelukkig!
Laat die kast nu maar voor wat ze is, en kom er gewoon uit!

Word gewoon een gelukkige hetero, lesbo, bi of transgender 🙂

ed x

krul

oktober 8, 2010

Zeggen ze dat bij jullie ook? De krul krijgen van iets? Awel, bij ons zeggen ze dat wel. En dan betekent het dat je “het schijt” van iets krijgt, maar een beetje properder gezegd.

Moet ik eens zeggen waar ik de krul van krijg? Ik krijg ongelooflijk mega enorm echt straf de krul van vroeg opstaan. En al helemaal als dat dan nog es komt omdat ik vroeg moet gaan werken! Echt, ik sta niet graag vroeg op. Niet graag. Echt. Niet.
Zeker nu het ’s morgens weer langer donker blijft, en het koud is in de badkamer, en ik overal licht moet aanmaken dat dan schittert in mijn slaapogen.. Brrrrrr echt koude kriebels krijg ik daarvan!

Ik ben ook zo iemand die wakker wordt met mega pisogen en een haardos die werkelijk alle kanten op staat. Soms zie je dat wel eens (vooral in de films) dat mensen ’s morgens wakker worden met hun haren nog steeds in helemaal dezelfde coupe als die waar ze ’s avonds mee in hun bed kropen. Ik begrijp dat dus niet. Want bij mij is dat dus onmogelijk! Ik snap niet hoe ze dat kunnen?

Maar weet je waar ik zo mogelijk nóg meer de kriebels van krijg? Hé? Ik denk het niet é…. Awel, ‘k ga het je zeggen: van wakker worden een paar minuten vóór ik mijn wekker had gezet. Aaargh! Als ik dat voorheb, blijf dan maar efkes een half uurke uit mijn buurt, want dan ben ik werkelijk niet te genieten.

Maar voor de rest ben ik een gelukkig mens!

ed x