Ovomaltine

januari 28, 2011

Al van toen ik klein was, heb ik een vreemde band met Ovomaltine. U kent het misschien wel, da’s het product dat wel lijkt op Nesquick maar eigenlijk helemaal niet zo lekker is als de gewone chocomelkpoeder. En toch, als ik naar de winkel ga, en ik passeer langs de ovomaltinepotten, dan moet ik mij altijd beheersen om er niet toch rap ene in mijn karretje te leggen. Terwijl ik het eigenlijk niet eens lust. Heel vreemd eigenlijk. Het moet iets aan de vorm van die potten zijn peis ik. Ik weet het niet eerlijk gezegd.

En nu sinds kort (denk ik, want ik zag het nooit eerder) verkopen ze in de buurt van de nutella nu ook Ovomaltine choco. En ge kunt er toch wel donder op zeggen dat bibi hier het toch wel niet heeft kunnen laten om eens zo nen pot Ovomaltinechoco te kopen. Ovomaltine Crunchy… Met azo van die crispy brokskes erin.

En weet je wat?

Ik eet het eigenlijk niet graag! Of wat had ik gedacht! Het heeft gewoon die rare Ovomaltinesmaak die ik eigenlijk niet heel lekker vind.

Ik herinner mij één keer dat ik mijn Ovomaltinechocomelk wel lekker heb gevonden. Ja. Echt waar. Dat was die keer dat ik de melk veel te warm had laten komen, en ik bij slok één mijn waffel zo ferm had verbrand, dat mijn smaakpapillen tijdelijk naar de vaantjes waren. Ja, dat was een lekker Ovomaltientje.

Zou dat trouwens iets Ollands zijn? Ovomaltine? Wat wil dat eigenlijk zeggen? Ovomaltine. Geen idee eigenlijk.
Eigenlijk heb ik er wel immens veel reclame mee gemaakt é. In dit ene blogje heb ik zowaar al TIEN keer het woord Ovomaltine gebruikt (nu 11x!). Ik zou beter een compensatie aan de producent vragen!

Een heel jaar gratis Ovomaltine of zo…

ed x

Advertenties

Beautiful Stone!

januari 24, 2011

Al een paar maanden lang hou ik ze lekker geheim, en deel ik ze liever niet met de mensen rondom mij! Want ik zou het ergens spijtig vinden als ze een massaproduct zouden worden. Maar ik vind hun muziek zo mooi, zo ongelooflijk mooi, dat ik mij niet langer kan bedwingen. Want het is eigenlijk een doodzonde om hun muziek niet te leren kennen.

Al een beetje curieus ja? Allez, ge moogt het weten. Hun namen zijn Angus en Julia Stone, broer en zus uit het verre Australië (heaven???) en hun muziek benadert in mijn ogen alleszins aan hemelse gezangen. Hun debuutcd A Book Like This uit 2007 was een ruwe diamant die nog wat bewerking nodig had. Die bewerking werd meer dan bekomen in hun vervolgcd Down The Way die vorig jaar werd uitgebracht. Mo schone muziek dat daar op staat. Die samenzang, die klankmengeling, ik ben geen grote muziekkenner, maar ge moet eigenlijk niet zoveel van muziek afweten om dat zelf ook te horen. Melig? Misschien, voor mij is het gewoon mooi. Ik kan er de hele dag door naar blijven luisteren.

Ik weet niet of jullie hun muziek ook zo mooi zullen vinden als ikzelf er gek van ben, maar laat het mij vooral weten wat jullie er van denken. En of jullie hun muziek al kenden, want zo heel erg lang ken ik hen ook nog niet. Ik las onlangs dat zij in december in België zijn komen optreden, en ik vind het echt jammer dat ik er niet ben geweest. De volgende keer dan maar…

En als je dit nummer al kon appreciëren, dan zul je dit misschien ook wel mooi vinden…

impress-ed x

He’s so fluffy!

januari 20, 2011

Akkoord, het zou hier even goed over onze Ludo kunnen gaan. Die is het absoluut ook. Fluffy dus é.
Maar eigenlijk gaat het over een scène uit de animatiefilm Despicable Me. Ik ben de film aan het bekijken, en heb dus zeker een kwartier in een deuk gelegen met het kleine meisje dat heel graag een “fluffy unicorn” zag hangen in een schietkraam op de kermis.

“He’s so fluffy I’m gonna die”, zegt ze met hebberige oogjes en huppelbeentjes, zo erg kijkt ze er naar uit om de fluffy eenhoorn te mogen hebben.
Wanneer ze even later het ding dan nog wint ook (op behoorlijk onorthodoxe wijze, maar bon), wordt het kind helemaal gek en gilt het uit: “He’s so FLUFFY!!”
Hilarisch is het!

Hier, bekijk het zelf maar ne keer!

“almost peeing my pants from laughing so hard” ed x

Voor ons nerds!

januari 12, 2011

Die Engelse humor, het weet mij toch altijd opnieuw te bekoren! Neem nu het volgend stukje, ik ken de show niet eens, maar ik kwam dus werkelijk niet meer bij van het lachen.
Zou dat nu aan mij liggen of is het gewoon hilarisch?

“…Let’s try booting it…”
Schitterend!

(n)e(r)d x

Woody

januari 5, 2011

Een goed jaar geleden ongeveer heeft Mrs Ed onze keukentafel gepimpt. ’t Is te zeggen, ze heeft het blad erafgehaald, en belegd met tegeltjes in een fris blauw ruitmotief. Ik was er werkelijk heel gelukkig mee. Deze zomer moest ik echter in onze keukenkast iets uit de bovenste lade halen, en raakte ik, op de stoel staande, met mijn armpje net niet aan hetgeen ik wilde nemen. Ik besloot dan maar op de tafel te gaan staan, want een tafel kan daar toch ook voor dienen nietwaar? Niet waar dus!
Ik ging bovenop het tafelblad staan, er leek niets aan het handje. Maar toen ik mijn gewicht verplaatste naar de tippen van mijn tenen, bleek dat toch net iets te veel puntlast te zijn voor dat deelke van de tafel, waardoor de tegeltjes eerst gezamelijk kreunden onder mijn gewicht (wie zegt dat ik dik ben? Ehm…), waarna ze dus het onderspit gedolven hebben, en ingezakt zijn… Ten eerste, wie maakt nu toch kasten die tot aan het plafond reiken! Tsss! En ten tweede, ik heb in mijn levens al op duizend tafels gestaan, en nooit eerder had ik een probleem… Waarom nu toch wel???

*** ge voelt natuurlijk meteen in welke immense ontkenningsfase ik mij bevind… Baneen, ik ben niet te dik, ik zal dat truike waarschijnlijk op 60° meegedraaid hebben in de was, in plaats van op 30… Mo baneen, ik ben niet te dik, het tjoepje van het bad is waarschijnlijk een beetje lek (als er nog tien cm water in het bad overschiet wanneer ik samen met mijn Mrs een badje heb genomen en ik er als eerste durf uit te komen). Ocharm, da arm schaap zit daar dan te bibberen in haar boordeke water! Of misschien is het omdat ik mijn haar een beetje langer laat groeien, haar kan veel water opnemen toch? Ach ja, who am I kidding ***

Nu ja, soit, tussen Kerst en Nieuw was mijn Mrs een paar dagen thuis van het werk. Onze doorgezakte keukentafel, die nog maar amper bruikbaar was, kon dus wel een opknapbeurt gebruiken. En zo geschiedde. Mijn Mrs had een idee. Al had ze beter even overlegd over de volgorde van haar werkwijze. Want mijn Mrs nagelde eerst de houten balkjes in het tafelblad, en pas daarna bedacht ze dat de planken ook nog wel wat afwerking nodig hadden… En dus moest ze het hout schuren terwijl het al vast hing. Nu ja, dat ging toch nog redelijk goed. Nadat ze klaar was met het afschuren van de plankjes, kwam de controlefase. Met haar hand wreef Mrs Ed over de plankjes, om zeker te zijn dat er geen… AI! Dat er geen splinters meer in zaten… In de planken niet nee, maar mannekes, wat een splinter in haar vinger!

Brrr, bij het zien kreeg ik het al wat warm en koud. Bovendien had ze eerst getracht om het ding er zelf uit te prutsen, waardoor ze de helft had afgekraakt en alles dus onder een dikke laag vel bedekt was, en ik bijna over de pleepot hing omdat ik er misselijk van werd. Neem daar bovenop nog eens dat mijn Mrs door het huis liep als een kieken zonder kop van de pijn en de zenuwen (de o zo gevreesde spoedafdeling lonkte!), en ge kunt gaan peizen dat ik stress had…

Met de moed der wanhoop nam ik een nagelnijper, en begon – onder luid protest: DE BACTERIEN!! – het vel open te knippen in de hoop het stuk hout te bereiken. Mrs Ed wipte van het ene been op het andere, meer van stress dan van de pijn denk ik, wat mijn job er verdorie niet makkelijker op maakte. Maar na enig knip en plakwerk, voelde ik plots hout onder mijn nagelnijperke! Snel kneep ik mijn nijper dicht en trok snel het hout uit haar vinger. Sedert die dag (zondag nvdr) heb ik last van tutende oren. Zo luid AIE roepen was toch niet nodig toch???

Gelijk hoe, het hele avontuur is goed afgelopen. Mrs Ed loopt nu tegen iedereen te boffen dat we een halve avond onze kachel hebben verwarmd met de reuzensplinter die we uit haar vinger hebben gehaald. En ik ben content met het resultaat van het vernieuwde tafelblad!

Eind goed al goed (klinkt bijna als het einde van een jommekesalbum niewaar?)
ed x

The stats helper monkeys at WordPress.com mulled over how this blog did in 2010, and here’s a high level summary of its overall blog health:

Healthy blog!

The Blog-Health-o-Meter™ reads Wow.

Crunchy numbers

Featured image

A Boeing 747-400 passenger jet can hold 416 passengers. This blog was viewed about 11,000 times in 2010. That’s about 26 full 747s.

In 2010, there were 76 new posts, growing the total archive of this blog to 209 posts. There were 28 pictures uploaded, taking up a total of 2mb. That’s about 2 pictures per month.

The busiest day of the year was December 21st with 144 views. The most popular post that day was 20. Mijn maand.

Where did they come from?

The top referring sites in 2010 were eenjaarvrolijkheid.blogspot.com, izemoslife.blogspot.com, pulpandnonfiction.wordpress.com, tessvdm.wordpress.com, and google.be.

Some visitors came searching, mostly for konijntjes, goedele liekens, beth ditto, poedel, and mooie vrouwen.

Attractions in 2010

These are the posts and pages that got the most views in 2010.

1

20. Mijn maand December 2010
4 comments

2

mooie vrouwen met dikke borsten December 2009
8 comments

3

de gesuikerde dierenwereld April 2009
1 comment

4

voor wie zou u veel geld geven? November 2009
13 comments

5

about ed April 2009

Omdat ik een goeie uitdaging moeilijk kan weigeren, en omdat ik misschien wel wat aanmoediging kan gebruiken bij het uitvoeren van mijn goede voornemens, heb ik beslist om gewoon mee te doen met hem, en hem, en haar, en haar en nog een hoop anderen.

Veel goede voornemens heb ik niet echt dit jaar, maar de paar die ik wil gaan aanpakken, zullen wel veel discipline en doorzettingsvermogen en flexibiliteit van mij vereisen. Ik wil namelijk:
1. vermageren (ik zit werkelijk op mijn ultieme maximale gewicht!)
2. meer sporten

Dat punt twee punt één mee zal helpen tewerkstelligen, laat dat alvast leuk meegenomen zijn. Ervaring leert mij dat grandioos diëten niet aan mij is besteed, want dan word ik precies een jojo die meer naar boven dan naar beneden jojoot. Neen, ik ga zowaar een ommekeer in mijn levenswijze moeten trachten te bekomen.

Ik ben op dit ogenblik nog aan het bedenken hoe ik jullie daar dan ook actief zal in betrekken, maar bon, ik heb nog een heel jaar om daar proactief mee bezig te zijn. Maar wat ik jullie wel al wil meegeven is dat het niet mijn bedoeling is om hier heel mijnen blog te gaan omgooien en er een dieetblog van te maken. Haneen dat nu ook weer niet. Ge moet geen fancy receptjes verwachten van low-fat toestanden en zo. Ge moogt er mij wel voorstellen, zo van die lekkere vetarme gerechtjes. En ge moogt mij vaneigens ook wel op vetvrije feestjes uitnodigen en zo van die dingen. Aja, dat mag wel!

Als jullie goeie ideetjes hebben die mij kunnen stimuleren, shoot! Dan shoot ik wel terug!

ed x