Bongo

april 19, 2011

Jullie weten het wellicht wel, of misschien ook niet, maar ik ben zopas van job veranderd. Van mijn collega’s kreeg ik een bongobon Honden Welkom, waarmee we met de hond mee, een avondje konden gaan hotelieren in een hotel ergens in Belgie of omstreken. Ik was er zo content mee dat we beslist hebben om er direct gebruik van te maken ook. We bladerden in het boekje, tot Mrs Ed plots met een leuk idee op de proppen kwam: “Waarom parkeren we onze auto niet ergens rond Wervik of zo, en wandelen we dan te voet langs den binnen tot in Ieper? Het Novotel staat toch ook in da boekske?”
Warempel, dat Novotel stond ook in da boekske… Ik voelde mijn kuiten al wat gespannen worden, maar toen bleek dat het dus tweemaal om een tocht van een goeie 14 kilometer ging gaan, en toen bovendien duidelijk werd dat Frank voor vrijdag en zaterdag nog schoon weer voorspelde, was het verdict snel gevallen. Ik belde het Novotel en maakte de reservatie. Wat klonk dat op een vreemde manier vertrouwd in mijn oren :-), jaja, twee personen en een hondje, met een bongobon “Honden welkom”. Nog even bevestigen via de website van bongo en ’t was in de sjakosj!

Vrijdagmiddag zijn we dan vertrokken, met den otto naar Kruiseke, alwaar we een parkingplekske vonden onder de kerketorre, lekker makkelijk moesten we ’s anderendaags niet goed meer weten waar we precies geparkeerd hadden… De Ludo uit den otto gehaald en hup met de beentjes. En echt, Frank had niet gelogen. Het was zalig weer die vrijdag. We liepen door ons schone westvlaamse landschap, met curieuze koeien, en dartele paarden (allemaal grote honden voor onzen kleine hond), met wel duizend bloemen die allemaal prachtig in bloei stonden. We stopten in het bruinste café van Zandvoorde, voor nen lekkeren koffie – allez, een filterkaffietje, mo ’t heeft toch gesmaakt, en daarna vervolgden we onze weg.

Tegen te zessen waren we er, in Ieper! De hond zijn tong hing bijna op de grond toen we het hotel binnenwandelden. “Hello, can I help you”, vroeg de receptioniste. “Yes you can!”, antwoordde ik met een stiff upperlip, waarna ik toch maar in het Nederlands vervolgde. Het madamke achter de balie wist niet goed of ze het grappig moest vinden of wat, maar Mrs Ed en ikzelf hadden de meeste leute van de wereld. Het acuut suikergebrek na een hele middag flink stappen, kan ook aan die basis van ons slap gevoel voor humor gelegen hebben natuurlijk.

Eens boven besloten we om eerst even te gaan relaxen, want Mrs Ed had gelezen dat er een hammam was bij de fitnessruimte. Wij daar naartoe. Man man man, haja, ’t was een stoombad hé… daarmee is ook alles gezegd, de volgende keer neem ik zelf wat eucalyptus mee om voor de goeie geur te zorgen 🙂 Maar ’t stoomde gelijk ne fluitketel op volle toeren! En als we nog wat in elkaars richting bliezen, kon je den anderen biekans verbranden van de hitte hihihi, machtig! Hilariteit alom!

Terug op de kamer, rap nog een douchke genomen en dan gaan eten op de markt in Ieper, allemaal supergezellig!
De Ludo was ook echt een voorbeeldige hond, waarschijnlijk omdat hij een beetje uitgeput was van zijn grote wandeling 🙂

Eens we dan terug op de kamer waren, wilde Mrs Ed graag nog een uitgebreid badje nemen.

En ton gebeurde het.

Toen ze gedaan had met haar bad, trok ze de stop uit het afvoerputje, en toen kwam het.
Het water…

Al het afvoerwater stroomde langs alle kanten de badkamer binnen, tesamen met vreemdkleurige substanties die verschrikkelijk gruwelijk geurden!! Zodra ze de stop er terug in stak, stopte ook het afvalwater met overstromen. Ze stond zij daar in haar pietjeblootje in een bad waar ze niet meer uit kon omdat ze dan echt in str…water ging stappen! Na enige aarzeling, trok ze nog es de stop eruit, mo mannekes ’t was direct weer van datte! De stop er weer in gestoken, handdoeken rond gelegd om het meeste vuil water weg te doen en het bad uit:-)

Ik ben dan toch maar voorzichtigskes naar de balie gewandeld om dat even te gaan melden, da madamke schrok zich een ongeluk en geneerde haar immens (sounds familiar???? hahaha)
Een nieuw kamernummer én twee compensatiedrankjes rijker (jippie, more than I bargained for!), mocht ik weer naar boven en konden we uit onze beerputkamer en naar een vers welriekend kamerke, waar we wijselijk ver weg bleven van het badwater!

ed x

ed en de prijskamp

april 6, 2011

“Nu moet je daar toch maar es aan meedoen”, zegt Mrs Ed me vanavond. Ze duwt een uitgescheurd blad uit de gazet in mijn handen. Een blad met twee puzzels. “Als je ze correct kan invullen kun je er mooie prijzen mee winnen”, vervolgt ze overtuigend.
Ik bekijk de prijzen die je ermee kunt winnen, en word direct al een beetje enthousiaster. Nu staan daar wel twee dingen op waarmee je mij echt wel kunt bekoren. Voor de gewone Zweedse puzzel kun je een Sony Vaio laptop winnen. Jah, met een laptop kun je mij ALTIJD wel een plezier doen, mijn nerdhart maakt al een klein sprongetje bij het gedacht alleen al. En ik ben goed in Zweedse puzzels. Laptop, come to mama!
Voor de tweede puzzel staat er een Senseo koffietoestel te winnen. Dat hebben we al zelf. Máár! Dit is geen gewone Senseo! Neeneen, ’t is een Senseo Latte Select! Whoohoow, Caffé Latte, come to mama! En al vind ik Sudoku’s best wel moeilijk, ik moet en zal dat ding invullen en ik zal die Senseo richting Casa di mama brengen 🙂

Vol goede moed begin ik met de eerste puzzel. Oude lengtematen, dierengeluiden, tennistermen, persoonlijke voornaamwoorden, maar ook rivieren in Duitsland, bijwoorden, alles krijgt netjes een correcte invulling, en al snel vind ik de oplossing: autosport. In het begin las ik autisport, maar mijn nummerke vier had ik ergens verkeerd ingevuld. Klein foutje. Niets ernstigs…

De sudoku dan. Mannekes, da was andere koek. Meestal heb ik met de eerste twee kottekes en rijkes of kolommekes niet zoveel problemen. Maar dan é… Meer dan anderhalf uur heb ik er op zitten zwoegen om uiteindelijk toch de juiste oplossing te vinden. *trots*

Ik nam mijn gsm, en smste de juiste oplossing voor de sudoku, DS12 677 naar het wedstrijdnummer 6038. Fwiet. Verzonden. Snel typte ik mijn tweede antwoord autosport ook naar 6038. Terwijl ik dit aan het typen was, kreeg ik een nieuw smsje binnen. Ik opende de sms, en las: “Dit is een foutboodschap van 6038. Misschien is uw oplossing fout of onjuist gespeld of heeft u een punt of komma achter de oplossing gezet.” Hmm, misschien had ik iets fout gedaan? terwijl ik de sms opnieuw ingaf , kwam er al een tweede sms binnen. Opnieuw zogezegd een verkeerde boodschap. Da’s raar, bedacht ik me, die tweede had ik echt juist ingegeven!
Ik nam mijn krantenpapier opnieuw bij de hand, en las nog eens of ik alles juist had gedaan…

Plots viel mijn oog op een paar zinnen die in kleine lettertjes getypt waren. Deelnemen kan t/m 03/04/11 tot 23.59u.
Ik neem mijn gsm en lees: 06/04/2011.
AARGH! Mrs Ed!! Die godv… Met al haar fantastische ideeën ook altijd…
:-S

ed x