Bij nachte

februari 13, 2012

Ik beleefde vannacht de schrik van mijn leven. Midden in de nacht werd ik wakker, Mrs Ed lag naast me, en had haar arm om me heen geslagen. Ik nam haar hand vast, en voelde dat haar hand ijskoud had. Ik was instant wakker, en een gevoel van angst en paniek sloeg me om het hart. Ik tastte en voelde haar arm die ook al helemaal koud was.

Naar het schijnt ben ik toen hard aan mijn madam haar arm beginnen trekken en ben ik luid haar naam beginnen roepen, alleen dat weet ik zelf niet zo goed meer.

“ZEG WAT DOE JIJ NU, WAAROM TREK JIJ NU AAN MIJN ARM!”, hoorde ik haar tot mijn grote opluchting roepen.
“Ik dacht dat je dood was, je hand voelde zo ijskoud aan en je hele arm was ook ijskoud!”, repliceerde ik.
“Jah, ’t zal wel zijn, ik lig al een heel eind met mijn arm boven het deken, en de kamer is niet verwarmd, vaneigens is mijn arm koud”, kreeg ik als nuchter antwoord.
“En slaap nu maar weer verder!”, gebood ze.

Ik heb waarschijnlijk nog een kwartier liggen shaken in mijn bed, zo geschrokken was ik! Echt, ik was er eigenlijk helemaal niet goed van. Ik dacht echt waar dat ik met een dood lijk in mijn bed lag, en ’t was niet Whitney Houston (god rest her poor poor soul).

Man man man, een mens kan toch verschieten bij nachte zulle…

Zijn jullie ook al eens heel erg hard geschrokken van iets bij nachte? Zoja, bevredig mijn en de andere lezers hun curieuzeneus en deel het met ons 🙂

scar-ed shitless x

Working at the car-wash

februari 11, 2012

Toen ik deze week op de parking aan het werk naar mijn otto wandelde, zag ik hoe schandalig vuil ie was geworden door het zout en het stof. ’t Was verdikke bijna ne witten otto geworden en ’t zou nen donkergrijzen moeten zijn!

Ik besloot dan ook dat het hoognodig was dat ik ne pitstop deed aan de carwash in de buurt zodat ik het meeste met de hogedrukspuit zou kunnen wegwassen.
Daar aangekomen stapte ik uit, wisselde 10 euro in de ottomaat zodat ik een paar jetons kreeg, en liep naar de “spuitpost”. Ik stopte drie jetonnekes in de gleuf (ervaringsdeskundig als ik ben weet ik dat ik er 3 zal nodig hebben om mijnen toer te kunnen doen…), en nam de zwarte slang beet die de shampoo op mijn vuil beestje ging spuiten.

Nu moest ik eigenlijk al geweten hebben op voorhand, maar ‘k had er niet meer aan gedacht. Ik liep langs de zijkant van de otto, spoot ‘m helemaal onder de shampoo (Elsève?? Hoofd & Schouders??? ‘k weet het niet maar het rook wel frisjes), liep dan – al spuitende (I know it sounds weird) – naar de voorkant van den otto, goed naar boven kijkend of ik nergens een plekje oversloeg, en dan sloeg het noodlot bijkans toe!

Ik kom aan de voorkant van mijn otto, verzet ne stap naar links en begin daar plots wel weg te glijden langs alle kanten zeker! Echt, Bambi on ice had er geen ene lap aan! En nog een geluk dat ik die slang in mijn handen had, ik heb me echt aan die darm recht gehouden… Even vreesde ik al dat ik met mijn slang en al de grond ging pieperen, maar die schaamte is me gelukkig bespaard gebleven.

Ik had het eigenlijk toch wel moeten weten…
Men neme volgende gegevens:
1 carwash
1 vuile otto
1 carwashplaatske dat al de hele dag in gebruik is
1 zeer bevroren ondergrond
1 zeer bevroren bovengrond
1111 liter water

= gevaar

Maar ja, de deze hier zit liever met haar hoofd in de lucht te koekeloeren é…

ed x

Klassiek

februari 8, 2012

Hebben jullie dat ook altijd? Als je naar klassieke muziek luistert, dat je dan vanbinnen helemaal slap en weerloos wordt? Ik weet niet precies waardoor dat komt, maar sommige klassieke stukken kunnen mij helemaal van mijn melk brengen. Dan voel ik mijn hart plots heel hard kloppen, draait mijn maag een half toertje naar rechts, net genoeg om mij een wee gevoel te bezorgen, krijg ik een krop in mijn keel en vullen mijn ogen met tranen.
Door deze bijvoorbeeld.

Ik bedoel, dat is toch om je ogen uit te janken zo mooi, zo pijnlijk mooi. Niets kan dat gevoel dan tegenhouden. Ik word gewoon helemaal overspoeld door sommige van die muziekstukken. Ondergedompeld. Geraakt door de samenzang en de harmonie, zo puur en alleszeggend.

Wie kan dat nu nog, zo’n mooie gevoelige muziek maken? Goch… Pfff, ik ben er weer even echt niet goed van.

Vandaag was er ook nog dit pareltje dat me bij de keel greep en me deed snakken naar adem. Hoe zeggen ze dat? Adembenemend. En dat kun je soms vrij letterlijk gaan opvatten. Je vergeet gewoon te ademen.

ed x

Zoektermen

februari 2, 2012

Iedereen van jullie die zelf een blog schrijft, zal ze wel al soms gezien hebben: de zoektermen die anderen in google typen om zo bij je blog te belanden. Vaak zijn dat hele gewone dingen, maar zo nu en dan zit er daar zo wa teen en tander tussen zulle…

Vandaag tikte iemand in google “stofzuiger op tepel” in en kwam daardoor zowaar op mijn blog terecht. Ik was daar eerlijk gezegd een beetje van geschrokken, dat mensen bij mij terechtkomen door dergelijke zaken in te tikken in google. Allez, geef toe, ’t is toch niet om preus over te zijn é, te weten dat je zulke blogs schrijft… Over stofzuigers en tepels… Ik vrees ook een beetje dat de persoon die dat zoektermpje had ingegeven, ook niet direct naar mijn blogje op zoek was, maar eerder naar iets wat toch een tikkeltje pikanter was. Of wat denk jij?

Om toch enigszins tegemoet te komen aan de wensen van mijn lezers, wil ik nu een warme oproep doen aan alle dames die zich aangesproken voelen door volgende zoekterm: “ik zoek een vrau met dikke tiete“.
Bent u een vrau, heeft u toevallig twee enorme grote, dikke tiete, en voelt u zich gecharmeerd door deze romantische, warme oproep, aarzel dan niet en post een antwoordje op dit blogje.

Ik probeer je dan in contact te brengen met de auteur van de zoekterm, ongetwijfeld een intelligente, warme, creatieve man die gewoon heel graag een leuke vrau wil leren kennen, met dikke tiete weliswaar…

ed x

lopen

februari 2, 2012

Straffe gasten daar bij de VTM.
Courageus ook. Echt.
Ik zou het alleszins niet kunnen.
En ze houden het echt wel vol ook.
Elke dag opnieuw.
Ik durf nu niet met 100% zekerheid zeggen dat ze het ook in ’t weekend doen, maar ‘k ben wel al zeker dat ze het dan toch op zijn minste 5 op 7 doen.
En dan ook nog zo laat op den dag.
En zo lang aan een stuk.

Goh goh.

Elke nacht opnieuw.
Neem nu vannacht. Ze starten zo ergens rond 1u. En ze blijven doorgaan tot morgenochtend, ik kan zelfs niet zien tot wanneer precies.
En dan lopen en lopen en lopen ze maar. Tot morgenochtend. En in zo’n weer zeg!

Chapeau aan de mannen van de VTM.
Voor hun onvermoeibaar nachtelijk lopen!

Chapeau!

ed x